CW-uitleg bij museum ‘Het PAKHUIS’

Het museum ‘Het Pakhuis’ in Ermelo heeft een permanente tentoonstelling van zaken gerelateerd aan Ermelo. Op 23 december 2025 was daarnaast een activiteit georganiseerd met als thema ‘Morse en geheimtaal’. Eén van de dorpelingen was namelijk betrokken geweest bij ‘geheime agenten’ acties tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hiervoor was, door toedoen van Gert (PA2LO), ons dynamisch CW-docenten duo Koos (PA3BJV) en Hilde (PA3EKW) gevraagd daar tekst en uitleg te komen geven over morsecode ‘en zo’. Daar ik, Rick (PA5NN), tegenwoordig help met de CW-lessen EN toch vakantie had, werd mij gevraagd mee te gaan.

Dus, op de bewuste gure dag zijn we gedrieën naar Ermelo getogen. Men was geheel op de hoogte en had al een plekje voor ons vrijgemaakt. Koos had veel ‘van dat oude spul’ mee, veel blinkend oud koper. Seinsleutel uit 18-tig, klikkers en een ambachtsschool-eindproject-seinsleutel. Ik voegde nog mijn Bathtub seinsleutel toe, een key uit een Lancaster bommenwerper. Nadat alles was opgesteld en we een kopje koffie hadden gedronken, ging het museum open. We werden nou niet direct overlopen, maar van lieverlee kwamen er toch mensen binnen. Al rondlopend keek men wat vreemd naar onze uitstalling, ze kwamen duidelijk niet voor ons. Maar, door de mensen direct aan te spreken betrek je ze toch bij jouw demo en raken ze geïnteresseerd. Een tactiek die Koos altijd toepast en ik ook bij b.v. de DVDA en BQC-dagen. Koos vertelde dan over het ontstaan van ‘de morsecode’ en ik vulde dit soms aan met WOII verhalen en later gebruik van CW. De veel gestelde vraag was: “Hoe zit dat nou met die m’neer Morse en die Marconi”. Nou, was dan het antwoord:” M’neer Morse heeft het, zeg maar, uitgevonden en m’neer Marconi maakte het draadloos”… Die uitleg blijft hangen, gelukkig.

Je zag dat de Opa’s en Oma’s wel veel interesse hadden maar de kleinkinderen niet echt, ook al maakte het klikkende en piepende geluiden tijdens de demo. Toen kwam er een echtpaar dat uit zichzelf bleef staan… Later bleek dat logisch, m’neer was ‘in dienst’ ingedeeld bij de 103 verbindingsdienst. Daar moest hij communicatie van het Oostblok monitoren in, jawel….morse! Tijdens het verhaaltje van Koos zag je zijn ogen verglazen van herinneringen. We hebben de beste man toen een QSL kaart meegegeven met VERON-logo en gezegd dat je tegenwoordig ‘alles’ op internet kan vinden. Misschien hebben we er een nieuw lid bij dit jaar 😉

Hilde heeft ons twee keer verlaten, op zoek naar geocaches in de buurt. Er was één opdracht die ze maar niet gedaan heeft, nl: hoeveel steentjes liggen er in een bepaald stukje, dat was toch effe te veel. Om 3 uur was het eigenlijk afgelopen, maar onze algemeen secretaris en aanstichter van dit alles kwam samen met Mariëtte, nog even langs om te zien of alles naar wens verliep. Toch mooi dattie dat maar even doet, met al zijn drukke werkzaamheden. Inpakken ging redelijk snel en zowaar alles paste weer in de kratjes en koffers. Was toch wel weer tegen 4en voordat aan de terugreis begonnen kon worden.

Al met al een toch wel nuttige en aangename dag. Dank aan Gert voor het in gang zetten van deze dag en het museum voor het faciliteren. Misschien komt er nog wel eens zo’n initiatief.

Best 73es t u all,

Rick (PA5NN)