Hamvention 2026
Ook dit jaar zijn een aantal leden van de afdeling Amersfoort op het vliegtuig gestapt om de jaarlijkse Hamvention in Dayton, USA te bezoeken. Dit keer bestond de groep uit Gert (PA2LO), Rick (PA5NN), Tijmen (PA3GRM), Dick (PA0MBR), Hans (PE1KWH) en Maarten (PA3EYC). Gert had een reisbeschrijving samengesteld met als titel ‘Hamvention 2026, Van A naar D’. Hierbij staat de A voor Atlanta en D voor Detroit, respectievelijk onze aankomst- en vertreksteden in de USA. Voor dit jaar was gekozen om Dayton vanuit het zuiden te benaderen met meerdere reisdagen voorafgaand aan de Hamvention, zodat er voldoende tijd zou zijn om wat meer van Amerika te kunnen zien. De reis duurde dit jaar dan ook wat langer, nl. van 10 t/m 18 mei.

Zondag 10 mei
Op zondag begon het grote avontuur, met het verzamelen bij station Amersfoort Schothorst, waar we vervolgens om 09:30 met een taxibus vandaan vertrokken naar de luchthaven van Düsseldorf. Daar begon onze vliegreis naar Amerika, na eerst nog een korte overstap op ….. Schiphol. De bestemming was Atlanta, een stad in de zuidelijke staat Georgia en startpunt voor onze reis. Na aankomst haalden we eerst de huurauto op, een grote Ford Expedition dit keer, waarmee we vervolgens naar het hotel reden. Ondanks dat we er een lange reisdag op hadden zitten, dronken we traditiegetrouw gezamenlijk op 1 van de hotelkamers toch nog even gezellig een biertje.
Maandag 11 mei
Na koffie en een typisch Amerikaans ontbijt (vooral erg zoet en/of veel) begon de reisdag. Het reisdoel van vandaag was de stad Chattanooga in Tennessee. Voor deze dag was Dick de reisleider van dienst en hij had een alternatieve route uitgezocht om van Atlanta naar Chattanooga te rijden, namelijk via de Lookout Mountain Parkway in Alabama. Deze weg slingerde zich door diverse typisch Amerikaanse dorpjes en bood onderweg mooie uitzichten op bergtoppen, watervallen en zelfs een canyon. Het weer was prachtig. Aan het einde van de middag kwamen we bij ons hotel in Chattanooga aan. Na even wat nagenoten te hebben van de mooie reisdag zijn we ook nog even langs de Bass Pro Shop gegaan, gespecialiseerd in het outdoorleven van de Amerikaan en heel erg indrukwekkend om doorheen te lopen.
Dinsdag 12 mei
Dit keer was Hans de reisleider van dienst en het einddoel van de reis vandaag was Nashville. Hans verraste de groep met eerst een bezoek aan het Towing (takelwagen) Museum. Chattanooga ligt in een historierijke omgeving en met name tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865) heeft zich hier veel afgespeeld. Een bezoek aan het Chickamauga and Chattanooga National Military Park mocht dan ook niet op de reisplanning ontbreken. Op de route richting Nashville kwamen we zowaar een Trump-store tegen, echt heel bijzonder. Rond 16:00 arriveerden we bij ons hotel in Nashville, op loopafstand van de beroemde Broadway Street. Onder een prachtig strak blauwe lucht bewonderden we de bezienswaardigheden en genoten we van de muziek welke je vanuit de open vensters tegemoet kwam. Het werd dan ook wel een latertje voor de meesten van ons, uitgaan in Nashville is tenslotte uniek.
Woensdag 13 mei
Voor de woensdag had Dick weer een reisprogramma opgesteld. Einddoel van vandaag was de stad Bardstown in Kentucky, wat bekend staat als de bourbon hoofdstad. De thema’s van de Hamventionreis 2026 waren, naast natuurlijk de radio, de Amerikaanse Burgeroorlog, muziek (met name country en bluegrass) en bourbon…… maar we kwamen onderweg zoveel meer leuks tegen, de dagen werden goed gevuld. Kort na vertrek uit Nashville reden we de staatsgrens over en kwamen we in Kentucky. Noordwaarts rijdend kwamen we langs het National Corvette Museum en maakten daar een korte tussenstop om diverse bolides te kunnen bewonderen. Hierna vervolgden we onze weg richting Bardstown en kwamen we aan bij het Mammoth Cave National Park, waar we een bezoek brachten aan een gigantische grot. De route vervolgend kwamen we langs Hodgenville, waar we de geboorteplaats van Abraham Lincoln bezochten. Helaas, door onderschatting van de lange afstanden en de bezienswaardigheden onderweg, is het ons niet gelukt om een echte bourbonstokerij in Bardstown te bezoeken. Gelukkig kwam Gert op het slimme idee om dan maar zelf een kleine bourbonproeverij te organiseren.


Donderdag 14 mei
Donderdag, de dag met als einddoel Dayton in Ohio. Hans had naast chauffeur Gert plaatsgenomen, voor in de grote auto en bepaalde de reisroute van vandaag. De eerste stop was bij Fort Knox, een grote legerplaats, maar beter bekend als de goudopslag van Amerika. Na met de VERON-vlag de foto gemaakt te hebben vervolgden we de route….nog steeds noordwaarts. De volgende stop was in Louisville, waar we een bezoek brachten aan het Louisville Slugger Museum & Factory. Hier kregen we een tour door de fabriek waar baseball bats gemaakt worden. Het hele proces van boomselectie tot een op maat gemaakte honkbalknuppel werd getoond. Louisville ligt direct aan de Ohio-rivier die de scheiding vormt met de buurstaat Indiana. De route naar Dayton zou vandaag dan ook via Indianapolis gaan, waar de oefendagen voor de bekende Indie 500 races bezig waren. Bedoeling was dan ook om hier even te kijken en te ervaren hoe deze supersnelle raceauto’s het qua snelheid en geluid doen….helaas was het te druk. Dus daarom koers oostwaarts ingezet, richting Ohio….de staat waar de Hamvention plaatsvindt. Na ingecheckt te zijn in het hotel en wat gegeten en gedronken te hebben, zijn we naar de QRP-beurs geweest, welke erg druk bezocht werd en aantoont dat QRP (ook in Amerika) leeft. Met name POTA is populair is wel de conclusie.
Vrijdag 15 mei
De eerste dag van de Hamvention. We reden bijtijds naar de Xenia Fairgrounds, waar de hallen en het buitenterrein al naar ons lonkten. Binnen in de hallen bevinden zich de commerciële partijen en de diverse radio-interessegroepen. Buiten vindt de zgn. kofferbakverkoop plaats van gebruikte radioapparatuur en staan de vele grote Amerikaanse pick-up trucks zij aan zij op het terrein. Sfeer en weer waren fantastisch, relaxed en niet te warm. Onze groep heeft deze dag diverse leuke dingen gescoord, zowel nieuwe als oude spullen. We spraken regelmatig af om te checken of er nog aankopen naar de auto moesten en of men het nog niet zat was. Tegen 16:30 taaiden we af, moe maar voldaan.
Zaterdag 16 mei
De tweede dag van ons bezoek aan de Hamvention verliep iets anders, er vielen namelijk wat regenbuien gespreid over de dag. De verkopers reageerden hierop door hun lading te beschermen met plastic zeil of het terug te plaatsen in de pick-up truck waarmee ze gekomen waren. Gelukkig was het tussen de buien door weer zonnig en warm en was er voldoende handel mogelijk. Tevens was het ook een mooie gelegenheid om de binnenruimtes te bezoeken, gezellig en leerzaam. Ook deze dag waren er nog mooie aankopen. Alles moest echter wel mee naar Nederland en het was dan ook nog even goed bepalen hoe de koffers in te pakken, hi. Wegen en passen….maar het is ons weer gelukt. S’avonds de evaluatie tijdens een heerlijke maaltijd bij Texas RoadHouse. Daarna de laatste nacht in de USA.
Zondag 17 mei
Vandaag de terugvlucht naar Nederland vanaf Detroit, een stad in de staat Michigan. De oplettende lezer heeft vast bijgehouden hoeveel Amerikaanse staten we hebben aangedaan tijdens de reis, het zijn 7 stuks. Michigan ligt ten noorden van Ohio, en de autorit naar het vliegveld zou toch minimaal 3 uur duren en ook moesten we natuurlijk i.v.m. de internationale vlucht ruim op tijd aanwezig zijn. We vertrokken dan ook bijtijds. Op de route deden we nog even kort de oude hal van Fair Radio Sales in Lima aan. De reis ging voorspoedig, inclusief tussenstop om te eten en nog een laatste kans om wat bij een Bass Pro Shop op de route aan te schaffen. We kwamen mooi op tijd aan op de luchthaven waar de huurauto werd ingeleverd en de koffers werden ingecheckt. Dit was nog even een uitdaging, omdat op de labels bestemming Düsseldorf vermeld stond. Het heeft allemaal even geduurd en Gert heeft moeten praten als Brugman, maar dankzij zijn diplomatie is het toch gelukt om de koffers om te laten labelen naar Schiphol.
Maandag 18 mei
De terugvlucht verliep redelijk snel, met iets meer dan 7 uur vliegtijd. We landden dan ook al voor 8:00 op Schiphol en waren snel door de security heen. Het was nog even spannend….maar onze koffers kwamen toch echt op de bagageband. Toen met de trein weer naar het punt waar onze reis begon, station Amersfoort Schothorst, na een overstap te Hilversum waar we meteen afscheid namen van Hans.

Het was een heerlijke week waarin we ontzettend veel hebben gedaan, veel hebben gezien, veel hebben gelachen en ontzettend geboft hebben met het mooie weer. Een prachtige belevenis en mooie herinnering!
Tenslotte nog een speciaal dankwoord aan Gert. Naast de perfecte organisatie heeft hij ons als chauffeur toch ook maar weer veilig door 7 Amerikaanse staten geleid, waarbij we 2.132 kilometer hebben afgelegd, bedankt!






Op zaterdag 7 maart was het eindelijk zover, de antennekar en onze Pipo-kar waren door Frans en Hans veilig naar Terlet getransporteerd. We troffen elkaar beneden aan de bult om zo gezamenlijk het spul naar boven te brengen.




Dus, op de bewuste gure dag zijn we gedrieën naar Ermelo getogen. Men was geheel op de hoogte en had al een plekje voor ons vrijgemaakt. Koos had veel ‘van dat oude spul’ mee, veel blinkend oud koper. Seinsleutel uit 18-tig, klikkers en een ambachtsschool-eindproject-seinsleutel. Ik voegde nog mijn Bathtub seinsleutel toe, een key uit een Lancaster bommenwerper. Nadat alles was opgesteld en we een kopje koffie hadden gedronken, ging het museum open. We werden nou niet direct overlopen, maar van lieverlee kwamen er toch mensen binnen. Al rondlopend keek men wat vreemd naar onze uitstalling, ze kwamen duidelijk niet voor ons. Maar, door de mensen direct aan te spreken betrek je ze toch bij jouw demo en raken ze geïnteresseerd. Een tactiek die Koos altijd toepast en ik ook bij b.v. de DVDA en BQC-dagen. Koos vertelde dan over het ontstaan van ‘de morsecode’ en ik vulde dit soms aan met WOII verhalen en later gebruik van CW. De veel gestelde vraag was: “Hoe zit dat nou met die m’neer Morse en die Marconi”. Nou, was dan het antwoord:” M’neer Morse heeft het, zeg maar, uitgevonden en m’neer Marconi maakte het draadloos”… Die uitleg blijft hangen, gelukkig.

Alleen de snelle mensen blijven beneden in ‘het hok van Klaas (PC2K)’. Zij zorgen onderling voor oefenmateriaal en een ‘cheffie voor de avond’. Nu zijn ze aan het oefenen met snelle teksten en korte zinnen, alleen maar om ‘de snelheid’ erin te houden. De starters verhuizen naar boven, naar de shack van Klaas. Hilde zwaait daar de scepter. Zij beginnen eerst met het leren van de losse karakters en daarna volgen willekeurige groepen, tot ‘het erin zit’. Alle gevorderden verhuizen naar het pand ernaast. We mogen blij zijn dat we mogen uitwijken naar de buren, ik zou niet weten hoe het anders ingericht zou moeten worden. Koos en ik resideren met onze discipelen in de vergaderruimte van het bedrijf. Het is een vast ritueel, Ben achter in de hoek, Hans daarvoor. Marga aan de overkant van de tafel. Daarnaast volgt dan Ate, of vroeger Siem (PA0CRO). Koos en ik zitten met ons rug tegen de muur, niet letterlijk hoor.
Op uitnodiging van Hans (PA1ALV) zijn Rick (PA5NN) en Dick (PA0MBR) een dagje mee het veld in geweest, om eens mee te doen aan een POTA-activiteit. POTA staat voor “Parks on the Air”, een activiteit waarbij radioamateurs met draagbare radioapparatuur vanuit openbaar toegankelijke parken verbindingen maken.


Inmiddels zijn onze afdelingsleden die naar Gambia gingen weer terug in Nederland. Tijdens de CQ WW SSB Contest wist het team dat uitkwam met de roepletters C5Y ruim 5.600 QSO’s te maken. Tijdens de contest waren de condities op 10 meter fantastisch: de hele contest door was het mogelijk om op die band vanuit Gambia verbindingen te maken. Op de banden lager dan 20 meter was het daarentegen hard werken: niet veel contesters verwachten daar blijkbaar signalen uit Afrika.
Tijdens de 6 dagen in Gambia zijn door het team bijna 15.000 QSO’s gemaakt. Daarbij waren ook meer dan 500 QSO’s op 160 meter. Het totaal aantal verbindingen had veel groter kunnen zijn. Maar het is en blijft Afrika dus regelmatig was er sprake van een stroomonderbreking. Soms duurde deze een paar uur lang. Ook besloot het team het aantal verbindingen in digitale modes beperkt te houden en niet zoals sommige dxpedities de hele dag door (automatisch) FT4 of FT8 verbindingen te maken. Naast de radio-activiteiten zijn er ook activiteiten ondernomen om het land beter te leren kennen.

