Eigenlijk zijn wij  uitvinders

Wie bij Koos Sportel in Zielhorst voor de deur staat, ziet meteen een paar opvallende dingen. Er hangt een soort nummerbord met daarop `PA3BJV’. En boven op het huis staat een gigantische antenne. Dat maakt nieuwsgierig: wat is dat en wie is Koos?

Koos Sportel is radiozendamateur. Met zelfgemaakte apparatuur maakt hij radioverbindingen met mensen over de hele wereld. Toen hij op zijn veertiende met Pinksteren op de Leusderheide wandelde, liep hij tegen een radio-Pinksterkamp aan. Daar zag hij een man voor zijn tentje zitten met een aggregaat van een solexmotor. Die man was aan het morseseinen met iemand in Zuid- Afrika. “Ik stond daar en was meteen besmet”, herinnert Koos zich.

Radiobuizentijdperk
Drie jaar later ging Koos in militaire dienst, waar hij werkte hij als radiomonteur. Na zijn diensttijd ging hij bij Defensie werken; in zijn vrije tijd werd hij radiozendamateur. “Daarvoor moet je staatsexamen doen en is een door de staat verstrekte vergunning verplicht.” Dan heb je ook nog apparatuur nodig; die bouwde Koos zelf en dat is voor hem de kick. Door de jaren heen heeft de techniek zich ontwikkeld. “Ik kom nog uit het radiobuizentijdperk. Met negen oude mannen  heb ik me laten verleiden tot het bouwen van een nieuwe radiozender die computergestuurd is”, vertelt Koos vol trots. En terecht; de zender zit vol kleine chips die verbonden zijn met draadjes en ziet er zeer professioneel uit. Al is het voor een leek een raadsel wat het allemaal is en hoe het werkt. “Eigenlijk zijn we uitvinders. De eerste radiozendamateurs hebben meegewerkt aan het ontwikkelen van het medium radio.”

“ZELF DE APPARATUUR BOUWEN IS  DE KICK”

Bouwprojecten
Met zijn zender maakt Koos contact met andere amateurs over de hele wereld. Zo’n verbinding gaat niet vanzelf, zoals bij telefoneren of communiceren via internet. Zo is hij afhankelijk van het weer, dat van invloed is op het slagen van de verbinding. En als die er dan is, spreekt hij met een gelijkgestemde, zoals hij dat noemt. “Je vertelt over wat je gemaakt hebt, je bouwprojecten.” Ze mogen niet praten over politiek en ook commerciële praatjes zijn verboden. Daar worden ze op gecontroleerd.

Als er dan een verbinding tot stand is gekomen, sturen de zendamateurs elkaar een kaart. Koos noemt dat “een schriftelijke bevestiging van een mondeling gemaakte verbinding”. Hij stuurt kaarten waar de Koppelpoort op staat. “Zo kan ik Amersfoort nog een beetje promoten!” Als hij op vakantie gaat, ziet hij regelmatig stadsgezichten die hij kent van de kaarten die hij heeft ontvangen.

Noodcommunicatie
Radiozendamateurs zijn bezig met techniek met communiceren met anderen. Maar ze doen nog iets bijzonders: ze zijn inzetbaar voor noodcommunicatie. Als bij een ramp alle communie wegvalt, lukt het de zendamateurs vaak om radioverbindingen tot stand te brengen. Dat gebeurde bijvoorbeeld bij de Watersnoodramp in 1953 in Zeeland. “Toen op 9 september 2001 de Twin Towers instortten, namen ze de zenders die erop stonden mee. Binnen drie uur hadden zendamateurs weer verbindingen gemaakt”, vertelt Koos glunderend. Hulpdiensten konden daar gebruik van maken.

Koos lijkt een docent als hij uitlegt wat een radioamateur doet. Dat is ook logisch, want in Amersfoort verzorgt hij al ruim veertig jaar de opleiding voor radiotelegrafist. Dat doet hij samen met zijn vrouw Hilde, die hij ook ‘besmet’ heeft. Zij zijn actief in de VERON-afdeling van Amersfoort, de Vereniging Experimenteel Radio Onderzoek in Nederland. Koos was voorzitter van deze afdeling. Op de Keistadfeesten promootte hij zijn hobby en de vereniging. Hij bracht daar verbindingen tot stand waarmee Amersfoort letterlijk op de (ansicht) kaart gezet werd. En hij heeft decennialang de radio-Pinksterkampen van de VERON georganiseerd, de plek waar hij besmet werd met zijn bijzondere hobby.

 

Bron: tekst en foto Irene Stok – Kijk op de wijk (juli/augustus 2022) – Amersfoort wijk Schothorst-Zielhorst-Hoefkwartier 

Hier vindt u het artikel als pdf.

Dodenherdenking 4 mei 2022

Na twee jaar ‘schuilen voor Corona’, waren er in het hele land weer dodenherdenkingen. Dit keer met een extra dimensie; door de recente gebeurtenissen in de Oekraïne, voor velen een inkleuring van ons zwart-wit beeld van de tweede wereldoorlog.

Dodenherdenking Leusden


Voor mij ook een beetje een ‘therapeutische’ afsluiting van een periode van onderzoek naar de achtergronden van onze radioamateurs, die als gevolg van oorlogsgeweld omgekomen zijn. Om die reden vond ik het toepasselijk om één van hen te gedenken op de fusillade-plaats ‘Jannetjesdal’ op de Leusderheide. In mijn overzicht tabel in Electron mei 2022 (blz. 209) lees ik voor Leusden één naam: C.F. van den Berg.

Met circa 100 personen (waarvan ik er geen één kende) was het een mooie bijeenkomst. Sprekers waren van de organisatie (kamp Amersfoort) en een voormalig directeur van het NIOD. Om 14:00 uur werd ‘taptoe’ geblazen, gevolgd door een minuut stilte.
Indrukwekkend was het moment toen de aanwezigen het Wilhelmus zachtjes meezongen.

Bij het defilé dat volgde heb ik een geplastificeerde stamkaart van C.F. van den Berg onder enkele rozen geschoven.

Dodenherdenking Hilversum

‘s Avonds vond in Hilversum voor mij nog een bijzondere bijeenkomst plaats. Ik zou de opgespoorde nabestaanden ontmoeten van een aantal Postume VERON Ereleden! En wel de familie van C.A. Gehrels (PAøQQ), J. Klingen (PAøXL) en J. Thijssen.

Om 20:00 uur werd ook hier ‘taptoe’ geblazen, gevolgd door twee minuten stilte. Hier geen ‘Wilhelmus’ maar vogelgeluiden uit de omringende bossen.

De ceremonie werd voortgezet met twee boeiende herdenkingstoespraken; waarbij de algemeen voorzitter van de VERON Remy Denker (PAøAGF) samen met de algemeen secretaris van de VRZA Henk Smits (PE1KFC) om beurten een deel van het verhaal over het radioverzet uiteenzette. Voor veel van de circa 30 aanwezige was dit een eerste kennismaking met een onbekend stukje geschiedenis uit de tweede wereldoorlog.

De kleindochter van OM Gehrels mevrouw K. Del Bello, sprak namens de familie een indrukwekkende rede uit, die ook voor de andere families zo zeer herkenbaar was; ‘bij ons thuis werd niet over de oorlog gesproken.’ Bij het uitruimen van het ouderlijk huis was het voor de (klein)kinderen een aanleiding om eens zelf op onderzoek uit te gaan. Gelukkig vond men de VERON op internet en kon ‘1940 – 1945’ ook ingevuld worden.

De bijeenkomst werd toepasselijk afgesloten met het leggen van bloemen, gevolgd door een defilé langs het monument voor de gevallen radioamateurs.

Op de foto van links naar rechts de voorzitter van de VERON Remy Denker (PAøAGF), alg. secretaris van de VRZA Henk Smits (PE1KFC), afd. penningmeester VERON A15 ’t Gooi René Verhaaf (PE1GDP) en trompettist John Bessems.

Voorafgaande en na afloop van de bijeenkomst was er gelukkig voldoende tijd om bij te praten in de koffiecorner van de gastheer: KPN B2B Broadcast Services.

Eddy (PAøRSM) / Foto’s: Leusden: Eddy Krijger; Hilversum: Bob Krijger.

 


De video van deze herdenking kunt u hier vinden:

4 mei: herdenking gevallen Nederlanders

Op 4 mei 2022 vindt in Nederland de herdenking plaats van de in de oorlog omgekomen Nederlanders. Dat gebeurt op landelijk niveau, maar ook lokaal zullen gevallen Nederlanders worden herdacht.

Ook bij het “Monument voor Radiozendamateurs” in Hilversum zal een herdenking plaatsvinden. U wordt van harte uitgenodigd om deze herdenking bij te wonen. Zie hiervoor www.veron.nl en het Electron van mei.

Ook  bestaat de mogelijkheid om digitaal een bloem bij het monument te leggen.

Doe mee! Ga naar deze site en klik op “Leg een bloem”.


Tijdens de oorlog zijn radiozendamateurs in het verzet bezig geweest met het plannen en uitvoeren van illegale activiteiten. In veel gevallen hadden hun activiteiten te maken met een vorm van communicatie. Helaas zijn door verraad veel radiozendamateurs in deze periode gevangengenomen en ter dood gebracht, of door de barre omstandigheden omgekomen.

Ter nagedachtenis aan de gevallen radiozendamateurs is door de VERON in 1953 een gedenkteken onthuld. Dit monument staat nu op het terrein van KPN Broadcast Services in Hilversum.


Gedenkteken voor de in 1940-’45 gevallen radio-amateurs

IN Mei 1946 – een half jaar na de oprichting van de VERON – nam de Verenigingsraad het besluit, dat in het toekomstig Hoofdkwartier van deze vereniging van radio-amateurs een gedenksteen zou worden aangebracht ter nagedachtenis aan alle in de oorlog gevallen radiomensen, waaronder uiteraard een groot aantal radio-amateurs. Mede hiertoe werd het „VERON”-Fonds ingesteld.

Verleden jaar was men zover, dat tot uitvoering van de plannen kon worden overgegaan mede dank zij financiële steun van het Wetenschappelijk Radio Fonds „Veder”. Aangezien de V.E.R.O.N. momenteel nog geen Hoofdkwartier bezit, werd in overleg met de Directeur-Generaal der P.T.T., de heer L. Neher, het Radiostation te Kootwijk als voorlopige plaats voor het gedenkteken gekozen.

5 MEI 1953 – Onthulling door de Directeur-Generaal der P.T.T., de heer L. Neher, van de gedenksteen ter nagedachtenis aan de in de jaren 1940—1945 gevallen Radio-amateurs. Op de voorgrond, vl.n.r.: J. Stufkens (PAoJK), Beheerder van het VERON Fonds; H. Meiners (PAoNA), Algemeen Penningmeester; Ph. J. Huis (PAoAD), Algemeen Secretaris en Ir W. J. L. Dalmijn (PAoDD), Algemeen Vice-voorzitter van de V.E.R.O.N.; A. S. M. van Schendel (PA1JF), Chef E.R.D. der P.T.T.; L. J. van der Toolen (PAoNP), Algemeen Voorzitter van de V.E R.O.N.

Een toepasselijke plaats: eenzaam, maar te midden van kortegolfzenders, die dag en nacht in verbinding staan met alle delen van de wereld, zoals de heer L. J. van der Toolen (PAoNP), Algemeen Voorzitter van de V.E.R.O.N., opmerkte in zijn toespraak tijdens de bijeenkomst, die aan de eigenlijke onthullingsplechtigheid voorafging.

Het door de beeldhouwer H. J. J. Danneburg ontworpen gedenkteken symboliseert de in het verborgen werkende radio operators (drie kleine figuurtjes), die met elkaar in contact staan d.m.v. radiogolven (de cirkelsegmenten).

De heer Neher ging in zijn rede hierop verder in door er aan te herinneren, hoe de radio-operators in de bezettingstijd van alle verzetslieden wel het meest in afzondering werkten en op de minst spectaculaire wijze voortdurend in contact stonden met de „vrije wereld”, om zo de uiterst belangrijke berichtenwisseling tussen de verzetsgroepen enerzijds en de Londense regering alsmede de geallieerde autoriteiten anderzijds te verzorgen. Desniettemin werden juist zij het meest gevreesd door de bezetter, die dan ook steeds feller jacht op hen maakte.

Nadat de heer Neher — juist een maand tevoren was hij door de regering van de V.S. van Noord-Amerika onderscheiden met de „Medal of Freedom” in goud, wegens zijn voortreffelijk optreden in de vrijheidsstrijd — zijn treffende herdenkingsrede had uitgesproken, onthulde hij de gedenksteen, welke was ingemetseld in de voorgevel van het hoofdgebouw van Radio-Kootwijk.

Voor de Nationale Federatieve Raad van het Voormalig Verzet in Nederland spraken nog de penningmeester, de heer C. Brink, en de heer A. S. M. van Schendel, Chef Bijzondere Dienst der P.T.T., als oud-leider der berichtgeving.
Een 120-tal amateurs, enkele nabestaanden en delegaties van voormalige Verzetsorganisaties, woonden deze plechtigheid bij.

Na afloop van de plechtigheid was er gelegenheid tot het bezichtigen van het radiostation onder leiding van Ir M. C. Emmen, beheerder van Radio-Kootwijk.

Bron: Radio Bulletin – juni 1953 – blz. 309 en 310

 


Monument voor de in 1940-’45 gevallen radio-amateurs

Op 18 mei 1946 heeft de tweede Verenigingsraad besloten om het VERON-fonds in te stellen. Een van de doelstellingen van het fonds was de vervaardiging van een gedenkteken als eerbetoon aan de in de tweede wereldoorlog gevallen radioamateurs. Dat later, in een toen nog beoogd ‘Headquarter’ van de VERON, zou worden opgesteld ter nagedachtenis aan de in de oorlog gevallen radiomensen.

In de eerste jaren na de oprichting was er niet voldoende geld om deze gedenksteen te bekostigen. Mede door een bijdrage van de Stichting Wetenschappelijk Radiofonds Veder werd in 1952, hoewel van een ‘Headquarter’ ook toen nog geen sprake was, besloten om tot realisatie van het monument over te gaan.

In overleg met de Directeur-Generaal der PTT, Dr. L. Neher, werd besloten de gedenksteen te plaatsen op het terrein van Radio Kootwijk

Het door de beeldhouwer H. J. J. Dannenburg ontworpen monument symboliseert de in het verborgen werkende radio operators (drie kleine figuurtjes), die met elkaar in contact staan d.m.v. radiogolven (de cirkelsegmenten). Op de gedenksteen staat ook de tekst: ‘Radioamateurs offerden hun leven voor de vrijheid gedurende de oorlog’.

Het VERON-monument was bevestigd rechts op de noordelijke voorzijde van Gebouw A (ook wel “de Kathedraal” genoemd) van Radio Kootwijk en werd op 5 mei 1953 onthuld door de toenmalige directeur-generaal der PTT, Dr. L. Neher.

Begin jaren zestig is bij restauratie van Radio Kootwijk het gedenkteken van de muur verwijderd, tegen twee staanders bevestigd en herplaatst aan de linkerkant van de ingang van gebouw A.

In de herfst van 1998 werd aangegeven dat de gebouwen van Radio Kootwijk door PTT zouden worden afgestoten. Ons verzetsmonument zou, op enige termijn, daar verder niet meer kunnen blijven staan. Mogelijk zouden de gebouwen van Radio Kootwijk worden gesloopt.

Lucas Hendriks (PE1LMU), voorzitter van de Evenementen-Commissie, heeft vervolgens het monument in Kootwijk bij Gebouw A verwijderd en naar het Centraal Bureau in Arnhem gebracht om het daar voorlopig in een magazijn van Heyenoord op te slaan.

In de loop van 1999 heeft het HoofdBestuur (HB) officieel bekend gemaakt dat het monument naar een andere plek verplaatst zou gaan worden. Na een oproep in Electron werd in het HB vastgesteld dat het Bevrijdingsmuseum in Groesbeek en NOZEMA in IJsselstein de voorkeur hadden. Twee leden van het HB hebben deze plaatsen bezocht en zijn daarbij tot de conclusie gekomen dat de opstelplaats bij het hoofdgebouw van NOZEMA in IJsselstein de voorkeur zou krijgen. Vervolgens heeft het HB het aanbod van de NOZEMA (Nederlandsche Omroep-Zendermaatschappij) geaccepteerd en is het monument verplaatst naar het plantsoen van het gebouw van de “Binnenlandse Omroep” (zie foto).

Op 2 februari 2000 heeft Din Hoogma (PAøDIN) samen met Lucas Hendriks (PE1LMU) het monument op de nieuwe locatie geplaatst.

Op 4 mei 2000 vindt daar de eerste herdenking plaats. Bij die gelegenheid is de “Last Post” door de hoornist Peter Mourik uit Ede (Sergeant der Verbindingsdienst van de Landmacht) geblazen. Hij heeft dat gedaan in het militaire tenue van 1945, omdat de Verbindingsdienst in die dagen zijn 55-jarig jubileum vierde. Ook tijdens de herdenking van 2005 blies hoornist Peter Mourik de “Last Post”.

In het Electron van mei 2013 lezen we dat de nieuwe eigenaar van het gebouw en het terrein, KPN Broadcast Services, het pand in Lopikerkapel heeft verlaten en is verhuisd naar een nieuwe locatie in Hilversum. Sindsdien was het pand onbewoond. Dientengevolge kon het monument aan de Biezendijk niet meer blijven staan en KPN Broadcast Services heeft de VERON aangeboden om het monument te verhuizen naar het nieuwe adres. Het HB heeft daarmee ingestemd. Sindsdien staat het monument op het terrein van de KPN Broadcast Services aan de Witte Kruislaan 47 te Hilversum.

Ons monument is dus nu op z’n derde plek geïnstalleerd, maar het staat vanaf 1953 wel steeds in de schaduw van een PTT, NOZEMA of KPN Broadcast Services zendstationsgebouw.

De foto toont het monument met de bloemstukken die tijdens de 4 mei herdenking van 2020 zijn neergelegd

Onderzoek uitgevoerd door:
R.F.G. Denker (PAøAGF),
D.J. Hoogma (PAøDIN),
F.W.A. van Hamersveld (PA3DTX),
J. Hoek (PAøJNH) en
E.R.L. Krijger (PAøRSM)

 


Gedenksteen voor de gevallen Radio-amateurs

Op hoofdzendgebouw Radio Kootwijk

(Van onze correspondent)

De heer L. Neher, directeur-generaal van de P.T.T.heeft Dinsdagmiddag een tijdelijk aan de voorgevel van het hoofdzendgebouw van Radio-Kootwijk aangebracht gedenkteken voor de tijdens de oorlog gevallen radio-amateurs onthuld, waarbij hij heeft opgemerkt, dat de vijand tijdens de oorlog nergens zo bang voor is geweest, als voor de nauwkeurige berichtgeving van de radio-mensen, die hij dan ook steeds sterker liet vervolgen, zodat tientallen van hen de dood hadden gevonden.

De genodigden voor het bijwonen van deze onthulling waren tevoren ontvangen in een zaal van hotel Radio, waar de heer L J. van der Toolen uit Santpoort, algemeen voorzitter van de vereniging voor experimenteel radio-onderzoek (VERON), hen had begroet en medegedeeld, dat in Mei 1946 uitgaande van deze vereniging een fonds was gesticht om door de oorlog getroffen en behoeftige radio-amateurs te helpen en een gedenkteken voor de in de oorlog gevallen radio-mensen op te richten, waarbij de vereniging veel medewerking had ondervonden van de vereniging voor wetenschappelijk radio-onderzoek.

Het gedenkteken is een ontwerp van de Amsterdamse beeldhouwer, de heer H. J. J. Dannenburg. Op een plaat van Tsjechische kalksteen van 75 bij 100 cm is een bronzen medaillon bevestigd waarop kleine figuren de sprekende en luisterende radiomens uitbeelden. In de stenen plaat is een eenvoudig opschrift gegrift.
De heer A. S. M. van Schendel, uit Den Haag, de leider van het voormalige radioverzet. Dankte voor het eerbetoon jegens zijn gestorven makkers en de heer C. Brink, uit Amsterdam, was de woordvoerder van de nationale federatieve raad van het voormalige verzet in Nederland. Enkele bloem-stukken werden bij het gedenkteken neergelegd. De bedoeling is, dat later als de VERON een eigen gebouw zal bezitten, het gedenkteken hiernaar overgebracht zal worden.Na afloop van de plechtige onthulling heeft ir. M. C. Ennen, beheerder van bet radiostation Kootwijk de gasten gelegenheid gegeven dit station met zijn wereldbetekenis te bezichtigen.

Bron:
6-5-1953 – Dagblad voor Nederland.

 

  Radioamateurs offerden hun leven voor onze vrijheid – deel 1
  Radioamateurs offerden hun leven voor onze vrijheid – deel 2
  Ere wie ere toekomt

Bedrijfsbezoek aan RF-Kit

In 2019 ontmoetten we Reinhard Förtsch (DH3NAB ) op de Hamvention in Xenia (Ohio). Hij was daar op uitnodiging van DX Engineering, de bekende dealer van amateur-apparatuur die op dat moment de distributeur in Amerika was van de HF (+ 6 meter) solid state lineair die Reinhard’s bedrijf RF-Kit maakt: de RF2K-S.

Tijdens onze ontmoeting nodigde Reinhard ons uit om eens een keer bij zijn bedrijf langs te komen. De COVID pandemie zorgde ervoor dat we de uitnodiging een poosje in de spreekwoordelijke ijskast hebben moeten zetten, maar begin februari was het zover. Om 6 uur ’s ochtends vertrokken Hans (PE1KWH), Gerard (PA0PIW) en Gert (PA2LO) voor een autorit van Amersfoort naar het plaatsje Gräfenberg in de Duitse deelstaat Beieren, een rit van ruim 600 kilometer.

RF-Kit is geen onbekende voor ons: Hans heeft in de afgelopen jaren meerdere lineairs van RF-kit in elkaar gezet en afgeregeld en Gerard is in de afgelopen jaren de trotse eigenaar geweest van zowel de RFK2-S als de voorloper daarvan, de RF-2K+.

foto: RF2K-S

Na het middaguur komen we aan in Gräfenberg. Daar worden we hartelijk met een bak koffie ontvangen door Reinhard. Natuurlijk is er door ons een kleinigheid meegenomen: een doosje met typisch Hollandse producten zoals Heineken, stroopwafels, drop, een stuk Oud-Amsterdam kaas en (natuurlijk!) Wilhelmina pepermunt.

Voor zijn pensionering was Reinhard beroepsmatig actief in de wereld van de (mobiele) telecommunicatie. Zijn professioneel opgedane kennis heeft hij meegenomen in de ontwikkeling van een lineair op basis van BLF-189XRB LDMOS-transistoren. Samen met Wolfgang Baumgaertel (DL7NB) ontwikkelde hij, in eerste instantie voor amateurs in zijn DARC-afdeling B26 (Ortsverband Forchheim), een bouwpakket op basis waarvan andere amateurs een soortgelijke lineair konden nabouwen. Weten we meteen waarom sommige amateurs het product van RF-kit aanduiden met “de PA B26”. De RF2K-S die vandaag de dag geleverd wordt door RF-kit heeft niet veel meer met zelfbouw te maken: het is tegenwoordig een afgebouwde amplifier waar de koper alleen nog een kabel moet vast solderen, een Raspberry PI aan toe moet voegen en de software moet installeren.

RF-kit is een kleine onderneming, waar Reinhard zelf verantwoordelijk is voor de assemblage. De bijna ongeveer 200 lineairs die per jaar worden gemaakt, vinden over heel de wereld aftrek. In zijn laboratorium laat Reinhard ons het assemblage proces zien en informeert hij ons over hoe de lineairs afgesteld worden. Op zijn desk staat een exemplaar dat binnenkort naar een amateur op de Falkland Islands zal worden verzonden.

Omdat Gerard nieuwsgierig is of zijn eigen exemplaar nog steeds aan de fabrieksspecificaties voldoet, wordt deze aan de meetapparatuur gehangen. Reinhard begint met het uitlezen van het log. Goedkeurend kijkt hij naar het log en complimenteert Gerard met hoe hij met zijn lineair omgaat. In het log zien we alle gebruiksinformatie: de gebruikte frequenties, de duur van iedere uitzending, de SWR op dat moment, het instuurvermogen, de output…het log is één “big brother is watching you”. “Hard nodig om bij eventuele problemen na te kunnen gaan wat er is gebeurd” geeft Reinhard aan. Mopperend geeft hij aan dat hij de laatste tijd veel logs ziet waarbij alleen maar transmissies van rond de 14 seconden te zien zijn: FT8. Reinhard: “Blij om te zien dat jij zelf contacten maakt en dat niet alleen door je computer laat doen.” Duidelijk dat Reinhard geen fan is van deze populaire digitale mode.

Als tip geeft hij Gerard mee dat hij bij gebruik van de lineair eigenlijk meer dan 400 watt vermogen zou moeten maken: “Dan werkt de lineair veel efficiënter!” Vervolgens laat hij zien dat de versterker moeiteloos grote vermogens kan afgeven: “Kijk, dit is key down en dat kan dit apparaat lang volhouden voordat hij ook maar een beetje warm wordt”, klinkt het trots. Reinhard vertelt dat de software voor de RF2K-S voortdurend in ontwikkeling is: “Gebruikers komen met steeds nieuwe ideeën en waar mogelijk proberen we die in de software te verwerken.

Na nog wat te hebben doorgepraat over de ontwikkelingen in de amateurwereld wordt het tijd om afscheid te nemen. Reinhard gaat zijn koffer pakken om naar de HamCation in Orlando te gaan en wij hebben nog een lange rit terug naar Nederland voor de boeg. Rond 22.00 uur zijn we weer terug in Amersfoort en kijken terug op een leuke dag en een nuttig bedrijfsbezoek.

Gert (PA2LO)

Radiozendamateurs blijven innovatief

Als radio-amateurs zijn we slecht in het weggooien van dingen. Liever hergebruiken we wat mogelijk is. Of leggen we zaken in een bakje omdat we denken dat we het ooit nog te gaan hergebruiken. Herkenbaar? Zo ook één van onze Engelse radiocollega’s. Hij bedacht wat hij kon doen met de overblijfselen van zijn thuistesten.

Vanaf nu dus je thuistesten niet meer bij het vuil gooien, maar in de junkbox. Je weet maar nooit wanneer je die extra isolator nodig hebt…

Gert (PA2LO)

P.S.: een positieve of negatieve uitslag maakt voor de werking gelukkig niet uit!

50 jaar R.D.S. Electronics (Fred Vorstermans – NL386)

Op vrijdag 24 september viert Fred Vorstermans (NL386) zijn 50-jarig elektronica / dump shop bestaan. Ter gelegenheid hiervan nodigt Fred alle mensen uit die in het grijze verleden en/of recent bij hem hebben geshopt, om deze happening met een hapje en drankje te komen meevieren.

Een halve eeuw als radio-onderdelenwinkel actief zijn is niet niets. Alleen al daarom hopen we dat Fred veel (oude) bekenden mag begroeten.

Vanaf 16.00 uur gaat de deur aan de Haydnstraat 22/A in Amersfoort open: van harte welkom!

 

advertentie Electron 1971

Boeken over Hamradio

Gratis download van het boek “Where do we go next?”

Vorig jaar stelde Lex (PA1LEX) de vraag: “Welke boeken over onze hobby moeten we volgens jouw lezen?” Op onze website is naar aanleiding van deze vraag een overzicht opgenomen met een aantal suggesties. Eén van de gedane aanbevelingen is het boek “Where Do We Go Next” van Martti J. Laine (OH2BH). Goed nieuws! Want dankzij een samenwerking met de Amerikaanse club NCDXF is het ruim 300 pagina’s tellende boek nu gratis te downloaden.

Over het boek

Martti is een van de meest ervaren DX-ers van deze tijd. Iedere serieuze landenjager kent Martti met zijn kenmerkende stem en rustige manier van het maken van een QSO. In het boek beschrijft hij niet alleen over zijn reizen, maar geeft hij ook inzicht in hoe (nieuwe) DXCC’s ontstaan. Sommige DXCC staan op de lijst dankzij Martti. Het boek geeft goed weer wat voor een gepassioneerde radio-amateur Martti is. Een echte gentleman, mentor en diplomaat voor onze hobby. Kortom: wen must read voor iedereen die het leuk vindt om meer te weten te komen over het DX-en en het ontstaan van DXCC’s

Downloaden kan via:  ncdxf.org

Gert – PA2LO


Onderstaande gepubliceerd 7 mei 2020 door Lex – PA0LEX

Nu iedereen voorzien is van een internet-aansluiting, is het makkelijk om even snel iets online op te zoeken, maar soms begrijp je het beter als je het in een boek leest.

Zelf heb ik veel geleerd van deze boeken:

The ARRL Handbook for Radio Communications

Hoeft niet per se de laatste te zijn, ik heb er één van 2015, aangeschaft voor €15,- op een radiomarkt. Het naslagwerk van de American Radio Relay League. Dit boek met 29 hoofdstukken en meer dan 1300 pagina’s is voor mij het standaardwerk als ik iets meer over een bepaald onderwerp wil weten. Analoog, Digitaal, RF Design, Voedingen, Modulatie, Digitale modes, Repeaters, Antennes, Foutzoeken en Onderhoud, te veel om op te noemen. Deze jaarboeken zijn te krijgen in twee versies, netjes ingebonden (hardcover) of geplakt. Kies altijd de ingebonden uitvoering, die valt na veelvuldig gebruik niet uit elkaar.

The Art and Skill of Radio-Telegraphy van W.G Pierpont

De 1e editie stamt uit 1991, maar nog steeds actueel als je je morse vaardigheden wilt verbeteren. Het boek is opgedeeld in twee delen: Hoofdstuk 1 t/m 18 gaan over het leren van morse en de overige 16 hoofdstukken van het boek gaan over allerlei interessante zaken die met morse code hebben te maken. In hoofdstuk 21 wordt bijvoorbeeld besproken hoe je deze taal vooral NIET moet leren…  Het boek telt 240 bladzijden, is gratis te downloaden als PDF maar je kan het ook in gedrukte vorm bestellen.

 

Elements Of Radio van A. Marcus en W. Marcus

Dit is een bijzonder boek. Het is lastig te vinden, maar wel als PDF bestand te downloaden. De 1e editie van dit boek stamt uit 1944, en is dus geschreven tijdens de tweede wereldoorlog. Doel van dit boek was om zo snel mogelijk nieuwe radio engineers op te leiden. De auteurs beginnen met een eenvoudige kristal ontvanger en het boek eindigt met een superheterodyne ontvanger en radio peil ontvangers. Geen transistoren, wel buizen.

Soldersmoke – Global Adventures in Wireless Electronics van Bill Meara

Uitgegeven in 2009, Bill vertelt over zijn avonturen in de radiohobby. Aan de orde komen o.a. Elektriciteit, Radiogolven, Halfgeleiders, Modulatie en Antenne’s. Het boek gaat meer over zijn ervaringen en belevenissen dan dat het een puur theorieboek is, maar toch zeer interessant om te lezen. Niet beschikbaar als Pdf, de papieren versie kan je hier bestellen.

 

The Manga guide to Electricity van K. Fujitaki

Deze heb ik gekocht voor mijn schoolgaande zoon, meer dan 200 pagina’s stripverhaal  In het boek volgen we de studente Rereko, ze woont in Electopia, maar snapt niks van elektriciteit. Tijdens de zomervakantie wordt ze op kamp gestuurd naar de aarde waar de geduldige docent Hikaru haar les geeft over Elektriciteit, Magnetisme,Wet van Ohm, Schakelingen, Condensatoren, Spoelen, Batterijen, Radiogolven en Halfgeleiders. De onderwerpen worden via het stripverhaal duidelijk uitgelegd. Dit boek vind je niet in de boekhandel, maar kan natuurlijk wel via het web worden besteld. Voor de liefhebbers zijn er nog 11 andere titels in deze reeks, met onderwerpen als cryptografie, natuurkunde, biologie, microprocessoren, databases, het heelal, enzovoort.

 

PA2LO

De eerste bijdrage is inmiddels ontvangen van Gert (PA2LO):

Een aantal boeken die ik met plezier heb gelezen:

Where do we go next? Geschreven door Martti J. Laine (OH2BH). De schrijver is een van de meest ervaren DX-ers van deze tijd. Iedere serieuze landenjager kent Martti met zijn kenmerkende stem en rustige manier van het maken van een QSO. In zijn boek beschrijft hij niet alleen over zijn reizen, maar geeft hij ook inzicht in hoe (nieuwe) DXCC’s ontstaan. Sommige DXCC staan op de lijst dankzij Martti. Een must read voor iedereen die het leuk vindt om meer te weten te komen over het DX-en en het ontstaan van DXCC’s

 

A Year of DX geschreven door Bob Lochner (W9KNI). Een boek waarin Bob de lezer meeneemt in hoe hij in één jaar zo veel mogelijk DXCC’s probeert te werken. De uitdaging, het plezier, de frustratie die het deelnemen aan een wedstrijd zoals de CQ DX Marathon met zich meebrengt. Als lezer kijk je bijna over de schouder van Bob mee terwijl hij land na land werkt en tegelijkertijd bezig is om zijn station te verbeteren. Na het lezen van het boek weet je wat je allemaal moet doen en laten om een prestigieuze radio-wedstrijd als de CQ DX Marathon te winnen (persoonlijke noot van PA2LO: been there, done that!).

 

Magnetic Loop Antenna, slightly different each time geschreven door Oldrich Burger (OK2ER) en Marek Dvorsky OK2KQM). Dit door twee Tsjechische amateurs geschreven boek is een goede combinatie van de wetenschappelijke theorie en de praktijk. Het theoretische deel is voornamelijk van de hand van Marek, die als assistent professor verbonden is aan een technische universiteit en zich in zijn onderzoek vooral richt op antennedesign. Het boek geeft verschillende designs, waarvan de handen beginnen te jeuken om te starten met bouwen.

PA3GRM

En deze bijdrage is van Tijmen (PA3GRM):

Array of Light (antennes van de volgende generatie) van Tom Schiller, N6BT. Tom heeft jarenlang baanbrekend werk verricht op het gebied van antenneontwerp en -gebruik.

Dit boek staat vol met alle lessen die hij in de loop der jaren heeft geleerd. Het is rijkelijk geïllustreerd en bevat tientallen foto’s en prestatie-informatie. Tom, N6BT heeft tientallen lezingen gegeven over antenne theorie. Hij was de oprichter van Force 12 Antennas, dat veel innovatieve antennes produceerde voor amateur- en commercieel gebruik.

 

 

 

Welke boeken over onze hobby moeten we volgens jouw lezen ? Laat het me weten via pa1lex@veron.nl, vul dit lijstje aan…

Herijking Novice-registratie: een werk van lange adem

Met een wijziging van de Regeling frequentiegebruik met meldingsplicht zijn vanaf 18 juni 2021 voor radiozendamateurs met een Novice-registratie een aantal banden verruimd. Zo krijgen zij meer frequentieruimte en extra vermogen. Ook de minimumleeftijd voor het afleggen van een Full en Novice examen is geschrapt. De wijzigingen die nu zijn doorgevoerd, zijn gedaan op basis van het ‘Rapport herijking Novice licentie’ dat op verzoek van het Agentschap Telecom door een werkgroep van VRZA en VERON is opgesteld. Lees meer

18 februari lezing: Arduino voor de radio amateur

Op Donderdag 18 februari 2021 organiseert de VERON PR-Commissie een online lezing.

Onderwerp:

Arduino voor de radio amateur. Cor PA0GTB heeft al meerdere artikelen in Electron geschreven over dit onderwerp. Cor neemt ons mee in de geheimen van de Arduino. Tijdens de lezing vertelt Cor wat een Arduino is, hoe en waarmee programmeer je deze en zal een aantal voorbeelden laten zien. Waaronder ook een project dat in Electron van maart zal verschijnen.

Wanneer:

De lezing wordt gegeven op donderdag 18 februari 2021 en begint op 20.00 uur en duurt ongeveer 60  tot 90 minuten.

Hoe:

VERON maakt gebruik van GoToMeeting. Via een Nieuwsbrief krijgen de personen die hebben ingeschreven een link toegestuurd. Indien u zich heeft uitgeschreven voor de Nieuwsbrief dan is het niet mogelijk om u een uitnodiging te sturen.

Aanmelden:

Aanmelden kan via deze  link

GoToMeeting software downloaden kan via deze link. Lees meer

Aandacht voor EMC !

Casper (PA1CJ) attendeert ons op een artikel wat vermeld staat op de website van de VERON. Het gaat over de zogenaamde EMC-richtlijn, de wetgeving die ervoor moet zorgen dat toegelaten apparatuur  op de EU-markt geen storing veroorzaakt. Ondanks deze richtlijn hebben radioamateurs in de praktijk echter toch vaak last van storing veroorzaakt door LED-lampen, optimizers bij zonnepanelen etc.

De EU vraagt nu aan haar burgers om hun mening te geven over het functioneren van deze richtlijn, dus een mooie kans voor ons radioamateurs om aan te geven wat er beter zou moeten. Op de site van de VERON staat de link naar de vragenlijst. Deze pagina wordt standaard in de Engelse taal aangeboden maar bovenin kan voor Nederlands worden gekozen.

Reageren is mogelijk tot en met 29 januari 2021.