Hexerij in de polder

Mooi weer, dus fijn om buiten te zijn en wat met antennes te spelen. Dit keer staat het spelen met een hexbeam op het programma. Een hexbeam (ook wel hexagonal-beam) is een directionele HF-antenne, ontworpen op basis van de ideeën van Steve Hunt (G3TXQ, SK)[1]. De naam verwijst naar de zeshoekige vorm van de antenne (het woord Hexagon komt uit het Oudgrieks waarbij hex ‘zes’ is en gōnia de betekenis van ‘hoek’ heeft). De antenne wordt echter ook wel eens “W-antenne” genoemd, verwijzend naar de vorm van de driver. Het ontwerp lijkt misschien nog wel het meest op een droogmolen. Het is een antenne die goed zelf te bouwen is. Onder andere ons afdelingslid Jaap (PD5ISW) heeft dat al eens gedaan, zoals hier[2] te lezen is. Online zijn voldoende tips voor de bouw te vinden, bijvoorbeeld op de website van de Electronica Club Zuid Hollandse Eilanden[3]. Inmiddels zijn er ook verschillende fabrikanten die zich hebben gestort op het “kant-en-klaar” leveren van dit type antenne. Zo levert Wimo de EAntenna HEX6B[4], Anthony (MW0JZE) zijn versie van de G3TXQ-hexbeam[5] en Waldi (SP7IDX) zijn fabricaat[6]. Wie even verder zoekt vindt ongetwijfeld nog andere aanbieders. Ook over de karaktereigenschappen van de antenne, de gain, f/b verhouding en dergelijke is voldoende online terug te vinden. Daarom beperkt dit artikel zich vooral over de gebruikservaring van de antenne.

Hexbeams worden meestal gebruikt in situaties waarbij tijdelijk een (lichtgewicht) HF-antenne nodig is. Denk daarbij aan velddagen, DXpedities, IOTA-activiteiten en activiteiten in het kader van het World Flora en Fauna programma. Voor SOTA (Summits On The Air) is de antenne in veel gevallen te groot en te zwaar om mee te nemen. Want ondanks de kwalificatie van ‘lichte antenne’ weegt een hexbeam toch al snel 8 kg. Niet iets wat iedereen met veel plezier als extra belasting een berg op zal willen sjouwen.

Onze vaste antennespeeltuin werd gekozen om met de hexbeam aan de slag te gaan: de Arkemheense polder in Nijkerk. Daar, bij Maarten (PA3EYC) in de achtertuin, is immers voldoende ruimte. En omdat zijn tuin deel uitmaakt van de Arkemheense polder, gelden gemaakte verbindingen voor het World Flora en Fauna-programma[7]. Daarmee kunnen we terwijl wij aan het experimenteren zijn de jagers op WFF-gebieden ook nog eens blij maken. Twee vliegen in één klap dus.

Het in elkaar zetten van de hexbeam

De hexbeam bestaat uit een basisplaat waarop zes armen gemonteerd worden. Thuis was de basisplaat al voorzien van de nodige Stauff pijpklemmen dus kon direct worden gestart met het bevestigen van de armen. De armen bestaan uit in elkaar schuivende delen van fiberglas. Per arm drie delen, het langste deel is 145cm.

Nadat de zes armen bevestigd zijn worden ze doormiddel van draad aan elkaar en het middenstuk bevestigd. Daarna volgt de volgende stap: het bevestigen van de antennedraden. Dit wordt per band gedaan. Het in elkaar zetten van de antenne duurt in totaal ongeveer 45 minuten en kan door 1 persoon worden gedaan.

Nadat de antenne in elkaar gezet is, wordt de antenne op een telescopisch mastje gezet. Ook deze is handzaam en licht gehouden, zodat hij makkelijk vervoerd kan worden. Lars (PH0NO) heeft op zijn website[8] een “doe-het-zelf-beschrijving” voor het maken van zo’n mastje gezet.

De lucht in met die hex!

Het mastje dat wij gebruiken wijkt wat af van de (hogere) mast van PH0NO: ons mastje bestaat uit 5 delen aluminium van ieder 150cm lang. Uitgeschoven is het mastje ruim 7 meter lang. De onderste buis heeft een diameter van 60mm, de buis bovenin is 40mm. Alle delen hebben een wanddikte van 2mm. De aan de basisplaat gemaakte voet van 30cm lang heeft een diameter van 35mm en schuift dus mooi in de bovenste buis van de mast.

De hexbeam kan gericht worden door de mast te draaien. Dat kan ook als de mast voorzien wordt van tuien. Daarvoor is bij op het vierde mastdeel een ring met een lager aangebracht. Een rotor is dus niet nodig. Wil je toch een rotor gebruiken? Dan is het advies om deze onder aan de mast te plaatsen om zo het gewicht boven in de mast zo laag mogelijk te houden. Voor een hexbeam en lichte mast zoals wij gebruiken is een light/medium duty rotor zoals een Yaesu G450[9] meer dan voldoende. Montage van de rotor kan op een grondplaat. Het gebruiken van een paal in de grond kan ook maar alleen als die stevig genoeg in de grond vast zit en dus niet zelf gaat (mee)draaien.

Omdat de 20 meter band de bovenste draad is in de hexbeam, zit deze in onze setup op zo’n 8 meter hoogte en daarmee dus minder dan een halve golf boven het maaiveld. In de toekomst zullen we met een WSPRLite[10] eens kijken hoeveel effect dit nu heeft t.o.v. een hexbeam die wel minimaal op een halve golf van de grond staat. Het toevoegen van een of meerdere mastdelen aan het mastje om die minimale halve golf te bereiken kan altijd nog: aluminium buizen op maat bestellen is eenvoudig bij www.aluminiumopmaat.nl. De maten 65 en 70mm rond hebben zij ook gewoon op voorraad.

Het omhoogwerken van de antenne op het gebruikte mastje gaat op handkracht. Ook dit is met 1 persoon goed te doen maar een extra paar handen erbij op het moment dat de mastdelen vastgezet worden is wel prettig. Erg prettig dus dat Tijmen (PA3GRM) en Gerard (PA0PIW) even kwamen buurten.

Tuien van de mast was voor het experiment in de polder niet echt nodig, maar voor de foto’s bij dit artikel hebben we het maar even gedaan. Hiervoor hebben we spanbanden van 25mm breed gebruikt. Die rollen bij het opruimen makkelijk op (na het oprollen even een ty-wrap er door heen en klaar…) en zijn beter zichtbaar. Nieuwsgierige naar boven kijkende bezoekers krijgen dus iets minder snel een stuk touw in hun nek. Niet bang voor onoplettende bezoekers? Dan werkt multifunctionele touw zoals van de Lidl van €3,99[11] ook prima!

Hoe neem je het allemaal mee?

foto: hexbeam van PC2F netjes bij elkaar in hengelsporttas

Voor het opbergen en meenemen van de antennedelen van de hexbeam zijn verschillende opties te bedenken. Frans (PC2F) vervoert zijn hexbeam bijvoorbeeld in een hengeltas van 150cm. Zo’n tas[12] is voor een paar euro online te bestellen in China. Past vissen niet bij je imago? Denk dan eens aan een golftas voor het vervoer. Past vissen niet bij je imago? Denk dan eens aan een golftas voor het vervoer. Op marktplaats en in kringloopwinkels worden er vaak voldoende aangeboden. De golftas op de foto (met daarin de antenne én de mast) heeft automatisch uitklapbare pootjes waardoor de tas goed blijft staan.

foto: decadent of niet? Volledige hexbeam én mast samen opgeborgen in een golftas.

Er zijn ook varianten met wieltjes wat handig kan zijn als je met je antenne wat verder de natuur in trekt. Andere oplossingen voor vervoer zijn statieftassen, skitassen, tentstoktassen en PVC rioleringsbuizen. Voldoende opties dus!

Polder-ervaringen met de antenne

Genoeg verteld over de antenne, het mastje en hoe te vervoeren: tijd om de wei in te gaan. Maarten (PA3EYC) was zo attent geweest om eerder in de week even te maaien waardoor het gras niet langer twee kontjes hoog[13] was. De antenne stond dan ook al snel op het mastje en kon al snel de lucht in.

Daarna was het tijd om de SWR van de antenne te controleren. Tot grote vreugde bleek die op alle banden meteen prima te zijn. De zender (Elecraft K3S) kon er dus en PA2LO/P werd actief. In verband met de lopende contesten werd er gestart op 17 meter.

Nadat een spot op het cluster verscheen, wamen er al snel stations terug. Na ongeveer 1,5 uur stonden er 86 QSO’s in het log op 17 en 20 meter uit 25 verschillende DXCC’s. Verste DX was met K4DY in North Carolina (USA). Ook vanuit onze eigen afdeling kwamen er mensen in het log: Jaap nog bedankt voor de ‘hexbeam-to-hexbeam’ verbinding!

Leuke reacties trouwens ook van voorbijgangers op de antenne. Sommigen dachten dat we met 5G aan het experimenteren waren….

In verband met een dreigend onweer werd de antenne rond half vijf weer afgebouwd. Na 20 minuutjes zat alles weer netjes ingepakt en in de auto.

Volgende inzet van de hexbeam

Een zaterdagmiddagje spelen met de antenne bevestigt dat de hexbeam een leuke antenne is om verder mee te experimenteren. De antenne is snel ‘up-and-running’, is stevig gebouwd en biedt goede resultaten.

In oktober wordt het mastje en de antenne daarom –als dit i.v.m. Covid-19 mogelijk is– ingezet tijdens een weekend in Luxemburg. Net als vorig jaar[14]  zullen dan een aantal experimenten gedaan worden waarmee we meer inzicht proberen te krijgen in de werking van verschillende (draad)antennes. Uiteraard luisteren we ook dan weer met bijzondere belangstelling uit naar stations uit de regio A03.

Gert van Loo (PA2LO)

Notes:

[1] Opgemerkt moet worden dat het model dat voor ons experiment gebruikt is, gebaseerd is op de ideeën van G3TXQ, maar dat de geschiedenis van hexbeams verder teruggaat. De originele HEXBEAM is toe te schrijven aan Mike Traffic, N1HXA. Op https://www.k4kio.com/history-of-the-hexbeam/ is hierover meer terug te lezen.
[2] https://a03.veron.nl/de-radioamateur-en-zijn-hobby-jaap-wolters-pd5isw/
[3] https://ezhe.nl/zelfbouw-hexbeam-avonturen-2/
[4] https://www.wimo.com/en/hexbeam
[5] www.g3txq-hexbeam.com
[6] http://sp7idx-hexbeam.eu/
[7] http://wwff.co/. De Arkemheense polder heeft als referentie PA-FF 0044
[8] http://www.ph0no.net/2017/04/project-diy-aluminium-push-up-mast.html
[9] https://www.hamshop.nl/radio-amateur/rotoren-en-accessoires/g-450-c.html
[10] https://www.sotabeams.co.uk/wsprlite-classic
[11] https://www.lidl-shop.nl/PARKSIDE-30-m-multifunctioneel-touw
[12] https://a.aliexpress.com/_dTkHwDm
[13] Hydra (1975), Als het gras twee kontjes hoog is, album Hela Gij
[14] https://a03.veron.nl/antenne-experimenteer-weekend-in-luxemburg

FJC-vertical voor de 20 meter band

De FJC-vertical, een Ultra Lichtgewicht antenne voor 20 meter in backpacking style.

Deze antenne is speciaal ontwikkeld voor één doel: Het maken van verbindingen met het thuisfront vanuit noord Zweden tijdens een hiking event. Na veel leeswerk en overpeinzingen is er een lijstje opgesteld met punten waaraan het ontwerp moest voldoen:

  • Lichtgewicht
  • Vertical
  • Één radiaal
  • Verhoogd voetpunt
  • Monoband
  • Makkelijk op te zetten
  • Makkelijk af te stellen

De totale antenne set met de 8 stralerelementen, spoel, voetpunt bevestiging, radiaal (geel), radiaal-haring (oranje stokje) voedingskabel, tuilijnen en haringen (rood) samen met foedraal (blauw).

Lichtgewicht

Daar alles voor deze hike van meerdere dagen meegenomen moest worden in de rugzak, was het van belang om een zo’n lichtgewicht mogelijke constructie te bedenken.
Het totale gewicht van de antenne zelf bedraagt nu slechts 905 gram.

Vertical

In dit arctische gebied groeien weinig bomen, zeker niet boven de 3 meter. Er kan zo moeilijk met draadantennes worden gewerkt. Daarom is er voor een vertical gekozen. Zelf een mastje meenemen was een optie, echter het werd te zwaar.

Één radiaal

Om te besparen op gewicht en gedoe tijdens opzetten, zoals het uitleggen van een kompleet grondsysteem, is er getracht dit ontwerp met 1 radiaal uit te voeren. Bijkomend voordeel hiervan is het feit dat de antenne dan een lichte voorkeur heeft voor de richting waar de radiaal naartoe is gespannen.

Verhoogd voetpunt

Door de radiaal onder een hoek naar de grond te laten lopen, kan de antenne impedantie richting de 50 Ohm gebracht worden, wat weer een aanpassingsnetwerk bespaart. Ook de opstralingshoek wordt daarmee kleiner en voor mij gunstiger.

Monoband

Het gebied waarin gelopen werd ligt 2000 km van Amersfoort af. Vergelijkbare afstand is b.v. van hier naar Gibraltar. Die afstand kan je toch het beste op de 20 meterband overbruggen.

Makkelijk opzetten

Na een dag lopen door bergachtig terrein wil je niet nog eens een tijd in de weer zijn met het opzetten van de antenne. Dit ontwerp staat gebruiksgereed binnen ca. 10 minuten.

Makkelijk afstellen

De antenne is ontworpen hier in Nederland. Er is wel getest op de diverse soorten ondergrond die hier te vinden zijn, zoals bosgrond, zandgrond en zeeklei. Echter in Zweden zal het voornamelijk rotsgrond zijn en permafrost, geen idee wat dat voor verstemming van de antenne oplevert, dus daar moest iets voor gevonden worden. Deze oplossing noem ik dan ook ‘mijn geheime wapen’.
Het afstellen van de beste SWR gebeurt met de radiaal, terwijl het in de band brengen met de lengte van de straler gebeurt. Om nu niet elke keer naar de set te hoeven lopen om te kijken wat de SWR geworden is, is een apart apparaatje gemaakt, de z.g. Tennadipper. Die zal echter in een apart artikeltje beschreven worden.

Dat zijn zo de ontwerp eisen, daarna kon dan pas het prototype gemaakt worden. Wat daarna volgt is veel meten en experimenteren.

Voor de straler is een militaire surplus steekantenne van een manpack gebruikt. Acht elementen van ca. 40cm, die, naar boven toe, steeds dunner worden.
Helaas is deze te kort om een full-size vertical te maken.

Deze steekantenne was eerder al eens door mij voorzien van een PL-plug in plaats van de schroefdraad die er normaal opzit. De secties zijn onderling, twee aan twee, verbonden met een touwtje, dit om ze makkelijk terug te vinden in het hoge gras.
Op de helft zijn er twee stukken litze op de verbindingsbussen gesoldeerd. Met daaraan weer kabelschoentjes, zodat de spoel makkelijk bevestigd kan worden.

Er is gekozen om een ‘center loaded vertical’ te maken. Dit is een ontwerp dat redelijk makkelijk te maken is een een goed rendement oplevert.

Daar de straler te kort is zal er een elektrische verlenging moeten plaatsvinden, dit is gedaan door een spoel in de straler op te nemen, halverwege, wat dan dus een center-loaded antenne oplevert.
Als de straler als een halve dipool wordt beschouwd, kan er uitgerekend worden hoeveel inductie de spoel moet hebben om op een bepaalde frequentie uit te komen. Het andere deel van die ‘dipool’ wordt dan door de radiaal en de aarde verzorgd.

Er is gebruik gemaakt van het rekenmodel van de website van K7MEM.

Als alles is ingevuld komt de inductie uit op 7𝛍H. De beoogde plek in de 20 meterband was rond de 14.060, de QRP aanroep frequentie.

Nu de benodigde inductie bekend is kan, met een gekozen spoelvorm, het aantal wikkelingen berekend worden. Ook hiervoor is de site van K7MEM gebruikt.

Er moesten, op mijn spoelvorm, 17 wikkelingen komen.
Pas op, de site geeft dit op voor een luchtspoel. In mijn geval was de spoelvorm van nylon en later een nog ander soort kunststof. Maar met deze waarde zit je zeker in de buurt van wat het moet worden.

Dit zijn de diverse spoelvormen die gebruikt zijn in de loop van de tijd. De linker is een afvalstukje uit de bak achter de draaibank.
De uiteindelijke spoelvorm is voor mij geprint, de twee laatste op de foto. Veel later, tijdens het opzetten thuis, brak de pin van de spoelvorm af. Die is dan ook nu vervangen door een fiber stokje. Nadat de vleugelmoeren op de boutjes geschroefd zijn, worden de einden van de bouten met een kniptang licht ingeknepen. Zo kan de vleugelmoer er nooit afvallen en kwijtraken.

Om zo min mogelijk aanpassing te hoeven doen qua impedantie transformatie is er gekozen voor een verhoogd voetpunt. Als de hoek van de radiaal rond de 45º is, zou de antenne impedantie bij de 50 Ohm uit moeten komen.
De radiaal kwam uit op iets meer dan 4 meter. Te lang om die hoek te kunnen maken.

Voor de radiaal is geel dik draad gebruikt, wat goed zichtbaar is. Knip de radiaal niet precies op lengte, maar iets te lang, zeg zo’n 10 cm. Vouw dit terug en twist het eind in elkaar. Dit stukje ‘teveel’ doet dan elektrisch niet mee, maar kan later wel gebruikt worden indien nodig. Opspannen gaat met een touwtje naar een lange haring. Ik had nog een 40 cm lang oranje fiberstokje liggen. De hoogte van het einde van de radiaal ten opzichte van de grond kan dan gevarieerd worden en zo de SWR.

Dan de bevestiging van de straler aan ‘de rest’, de mount.
Hier is een stukje vierkant grijs PVC voor gebruikt. Om overal goed bij te kunnen is deze schuin afgezaagd. Op de kopse kant komt een redelijk dik stukje vierkante plaat, waar de SO-239 connector op komt. Deze is goed vastgelijmd, want daar komt alle windkracht op te staan. Er is voor een flens type gekozen omdat een ééngats type ooit een keer gaan draaien met het bevestigen van de straler.
Op de lange zijkant van de buis zijn twee OBO clips bevestigd. Hiermee wordt het geheel aan de ‘uithouder’ bevestigd.

Die clips moeten wel met een tang, of voor de echte hiker natuurlijk een multitool-zakmes, vast gezet worden. Na verloop van tijd zullen deze clips beschadigd raken en niet meer zo best sluiten. Dan kunnen ze eenvoudig vervangen worden door nieuwe, doordat ze vastzitten met twee M4 boutjes.

De eis van verhoogd voetpunt wordt bereikt door de antenne aan een trackingpole, modern voor wandelstok, te monteren. Daar dienen de OBO-clips dan ook voor. Die trackingpole doet nu dubbel dienst, overdags bij het lopen en daarna als antenne ondersteuning. Net onder het handvat zit een stukje koord met drie lussen, waar de tuien aankomen. Bevestigen van de tuien gaat,bij mij, net ‘tegengesteld’. De lus om de haring is vast, het eind bij de ‘mast’ wordt vastgetrokken. Zo kan je de tuien opspannen terwijl je de mast vasthoud en vertikaal houd, hoef je niet zo rond te rennen.

Dan komt het laatste gedeelte, de coax en radiaal bevestiging en ‘het geheime wapen’.

Daar de antenne impedantie ongeveer op 50 Ohm uit moet komen kan de voedingskabel direct aan de SO-239. In mijn geval zit de coax direct vastgesoldeerd, kan deze bij het inpakken dan ook niet vergeten worden. Er zit 5 meter RG-174 aan. Niet al te beste kwaliteit, maar wel lekker licht in gewicht. Aan de set kant zit een SMA connector, weer ter gewichtsbesparing.

Omdat de antenne een asymmetrische opbouw heeft moet er een mantelstroomfilter gebruikt worden. Anders resoneert de antenne in de buurt van de 10 MHz.
Dit is gemaakt met een kleine 4C6 ferrit ringkern. De coax een paar keer erdoorheen, dan schuin oversteken en even veel wikkelingen terug en goed vastzetten.

Het ‘in de band brengen’ van een mobile vertical gebeurt bijna altijd met het topdeel. In of uit schroeven of schuiven zal de resonatiefrequentie van de antenne veranderen. Echter, dit is een heel ongemakkelijke manier van doen. Het elke keer loshalen van de straler, de boel ietsje verstemmen, dan weer opbouwen en kijken waar je uitgekomen ben. Dat moest anders!
Na enig denkwerk kwam ik met een oplossing die hetzelfde werkt, maar waarbij de antenne gewoon opgebouwd blijft, mijn z.g. geheime wapen…

Dit geheime wapen is een klein spoeltje, met op iedere winding een aftakking. Met een krokodillebekje kan dan de juiste aftakking gekozen worden. De grond waarop de antenne staat zal de resonantie frequentie van de antenne beïnvloeden. Met dit spoeltje kan die verstemming tegengewerkt worden. Er bleek genoeg bereik in het spoeltje te zitten om zowel de Nederlandse bodem als de Zweedse bodem te kunnen compenseren.

Er is geen aansluitschema bijgevoegd. Het signaal verloop gaat als volgt:
Het ‘geheime wapen’ zit verbonden met de SO-239. De onderkant van het spoeltje zit aan de binnen geleider van de coax. Hieraan zit ook het de draad van krokodillebek. Met dit klemmetje wordt het onderste deel van de spoel kortgesloten en doet dan niet mee in het verhaal.
De buitenmantel van de coax zit dan weer verbonden met de radiaal.
Da’s al.
Er is ruim gebruik gemaakt van hot-glue. Ten eerste om alles te fixeren, maar ook om te isoleren.

Onder de onderste M4 moer, links op de foto, zit nog een soort trekontlasting.

Al met al heeft de ontwikkeling van deze antenne heel wat tijd gekost, gelukkig was alles klaar ruim voor het evenement zelf.

Daar de straler redelijk dun is, is de bandbreedte niet zo groot. In mijn geval niet erg, omdat er toch maar binnen de bovenste 50 kHz van het CW gedeelte gewerkt wordt.
Blijft de vraag of dit een soort groundplane antenne is of misschien wel een soort geknikte half verkorte dipool.
Wat het ook is, de werking was ruim voldoende om, vanuit noord Zweden met 3 Watt CW diverse QSO’s te maken door heel Europa., zoals: GJ4, EA5, I2, DL, R3, G4 en PA.
Latere tests, de z.g. PA3GRM versus PA5NN AntenneBattle, elders op deze website, gaven ook zeer goede resultaten en bevestigen dat er een voorkeur bestaat voor signalen uit de richting van de radiaal. Voorts is er iets van een dipool-achtig patroon te zien en is er beslist een lage opstraalhoek aanwezig.
Kortom, een zeer bruikbare antenne die aan al mijn gestelde eisen voldoet.
De windlast is ook goed te doen. Er zijn een paar dagen met harde wind geweest en de antenne bleef mooi staan. Mocht er veel wind verwacht worden, dan kan er gekozen worden voor extra tuien. Die zouden dan net boven de spoel vastgezet moeten worden.

Misschien komt er nog eens een ‘spatscherm’ bij. De uitvoering zoals die nu is, is niet erg bestand tegen veel regen. Wat voor uitvoering dat gaat worden is nog niet bekend. De krokodillebek kan op een gegeven moment gaan roesten. De vertinde lusjes van het spoeltje kunnen ook nog eens vervuilen en oxyderen. Daarom her-vertin ik die elke jaar een keer.
Ik heb, voorlopig, nog geen aspiraties om er andere bandspoelen bij te maken. Dat geeft dan weer vraag hoe het met die radiaal moet, kortom, het is mooi zo!

Volledigheidshalve nog een plaatje van de antenneanalyserdisplay en de bouwtekeningen.

In het tabellenvak onderop het plaatje is te zien dat de dip, marker 1, op 14.058 MHz ligt.
Met marker 2 en 3 zijn de punten aangegeven met een SWR van 1: 2, die zijn dan 13.824 MHz en 14.277 MHz.

De spoelvorm:

Het gearceerde gedeelte is een gat waarin het topdeel van de antenne komt.
Het staafje onderaan de spoelvorm is nu vervangen door een fiber staafje. Eerst is er een gat geboord, waar het staafje zat en toen is de fiber staaf ingelijmd.
Voor de bevestiging van de antennedelen zijn messing M4 bouten en vleugelmoeren gebruikt.
Om nu het koperdraad van de spoel te kunnen bevestigen, is eerst de kop van de M4 bout schoon gevijld en vervolgens is de draad, liggend in het gat waar de schroevendraaier normaal komt, vastgeslodeerd.
Een kartelring is direct onder de boutkop geplaatst. Dat is tegen meedraaien als de kabelschoentjes vast gezet worden. Te veel heen en weer draaien zal de koperdraad afbreken.

De mount:

Deze mount is eigenlijk een stuk vierkante PVC pijp, schuin afgezaagd.
Op de kopse kant komt een vierkant stuk PVC, hier staat 5 mm, echter dit is later veranderd in 10 mm van wegen de stevigheid.

De totale antenne tekening:

Rick (PA5NN)

Update Active Antenna Amplifier Project – VAM

Update 21 oktober:

Afgelopen maandag waren meer dan 20 mensen aanwezig en lijkt het erop dat de VAM een beetje uit zijn jas groeit.

Het was een avond voor ieder wat wils. Er werden loops voor de actieve antenne pasklaar gemaakt en kwam er een vraag voor CTCSS in een mobilofoon ja of nee??

Het antwoord was JA, maar nu het nog activeren met een oude PC en kijken dat er 77 Hz uit komt zodat er weer een gebruiker bij is op de 70 cm repeater.

Aanstaande maandag 28 oktober komt Henk (PA0JMD) een lezing geven omtrent een mooi meet apparaat de lowcost analyzer, lees hierover meer op onze site.

Het kan zo zijn dat dit een volgend project kan worden, eerst maar eens kijken wat voor moois Henk laat zien! Het is natuurlijk wel een knutsel project met een mooi stuk gereedschap aan het einde.


Update 14 oktober:

klik op het plaatje voor de video

Bij de VAM was het afgelopen maandag feest, de 3D-print leverancier heeft de laatste sets geleverd.

Ook was er een rol met buis, om de 4 loops voor de antenne te kunnen maken, aanwezig en konden de aanwezigen daar hun spullen afhalen.

Maandag gaat Edwin laten zien wat een beproefde manier is om de loops af te maken, want het is van belang dat de 4 loops even lang worden. Bij het verkeerd aansnijden van de loop en deze korter wordt moet dat ook gedaan worden bij de andere 3! Kortom let op en dan kan het in een keer goed gaan en heb je er daarna erg veel plezier van en een hoop luistergenot.

De volgende hobbel is het metaalwerk van RVS om de antenne in elkaar te kunnen zetten. We gaan proberen om dat maandag ook geregeld te krijgen, zodat de montage gestart kan worden.

Kortom er is een hoop gaande op VERON Amersfoort Maandag(activiteiten)avond (VAM).


Update 9 oktober:

Nu de temperatuur weer wat lager is komt er weer wat schot in het Active Antenne Project.

De 3D-printers maken overuren met als resultaat dat er nu 5 sets klaar zijn. De 3D-printers leverden met de warme dagen slecht werk af, zodat het opnieuw gedaan moest worden.

Nu komt er schot in en zijn we voornemens om de benodigde kunststof loops te gaan maken. Voor de kunststof loops komt nog wel wat kijken, daar de 4 loops precies gelijk moeten worden. Ook het bevestiging van de antenneloops vraagt de nodige aandacht en is door Edwin beproefd.

Kortom een en al activiteit op de VAM op de maandagavonden.

Jan (PD0AUQ)


Update 20 augustus:

Het gaat voorspoedig met het Active Antenne Project (AAP) !

Afgelopen maandag waren de eerste kunststof delen uit de 3D printer klaar. We zijn erg blij met het resultaat: het ziet er TOP uit ook de afwerking is van hoogstaande kwaliteit.

Nu de eerste set geleverd is, heeft Edwin (PA1EDL) de eerste antenne gemonteerd. En zoals dat hoort bij experimenteren, kwam hij een paar zaken tegen die beter kunnen en dus meteen ook maar heeft opgelost. Het eindresultaat van de samengebouwde Active Antenne ziet er ge-wel-dig uit.

Ben je ook aan het bouwen en wil je weten hoe je de AAP, met de leerpunten van Edwin, in een keer succesvol in elkaar kan zetten? Kom dan naar de VAM-avond voor uitleg of om het eindresultaat te bewonderen! Om jullie alvast lekker te maken, hierbij een paar foto’s:


Update 8 augustus:

Op de VAM-avonden wordt er op dit moment nog hard geknutseld aan het Active Antenna Project. Vanuit verschillende kanten hebben we de vraag gekregen om vooral de voortgang te laten zien. Dat doen we graag, dus hierbij dus weer een update!

Erik (PE1RQF) is druk bezig geweest met een 3D-geprint testproduct voor één van de antenne-onderdelen. Op dit moment zijn we op zoek naar een bedrijf dat tegen een amateurvriendelijke prijs deze onderdelen snel en in wat grotere hoeveelheden kan maken. De reden: met de huis-tuin-en-keuken 3D-printers die we tot onze beschikking hebben kost het printen van alle onderdelen voor één antenne ongeveer een week.

Er wordt door de bouwer kritisch gekeken naar hoe dingen beter kunnen. Zo ontwierp Edwin (PA1EDL) een aangepaste versie van de bevestiging voor de antenne.

En natuurlijk is het ook leuk om gewoon even te kijken wat er nu precies allemaal op de printjes zit. Aan de glimlach te zien kun je zien dat dat wel goed zit.

Wij bouwen lekker door en houden jullie op de hoogte van de voortgang. In de tussentijd ben je natuurlijk welkom om ook eens langs te komen op de VAM-avond: iedere maandagavond van 19.30 tot 22.00, locatie Radioclub Bunschoten en voor iedere radio-geïnteresseerde toegankelijk! Meer informatie over de VAM-avond vind je hier.

Jan (PD0AUQ)


Update 14 juli:

De bij LZ1AQ bestelde antenne versterkers zijn afgeleverd bij Jan. De eerste stappen met de 3d-printer zijn gezet, de resultaten zien er veelbelovend uit. Het lijkt ons leuk en leerzaam om de actieve antennes samen op de VAM-avond te bouwen. Vanuit de VAM kunnen we helpen met: gereedschap, soldeerstation, krimpkous, netwerkkabel, connectors en flexibele verwarmingsbuis voor de loop antennes.  De materialen zijn tegen kostprijs beschikbaar.

Aanstaande maandag 15 juli kunnen de kits worden afgehaald op de VAM-avond.


Update 14 juni:

Bij ons bezoek aan de Ham Radio bleek dat LZ1AQ er niet was met als gevolg dat we de spullen voor de actieve antenne dus niet mee konden nemen naar NL. We gaan nu het volgende proberen en dat is ze op het internet te bestellen. Ik kijk eerst even wat de kosten dan zijn en wat de verwachte levertijd is. Kortom we gaan er natuurlijk wat moois van maken, ook is er een 3d printer beschikbaar gekomen om de hulp stukken in eigen beheer te kunnen maken.

Active Antenna Amplifier via HAM RADIO Friedrichshafen

Tijdens de presentatie over de SDRplay op de afdelingsbijeenkomst in mei, was er veel interesse in de ontvangstantenne die Tijmen tijdens de demo heeft gebruikt. De antenne is gebouwd met behulp van de Active Antenna Amplifier van LZ1AQ.

Voor degene die de kit willen heeft Jan (PD0AUQ) aangeboden om ze volgende weekend op de beurs HAM RADIO Friedrichshafen in te kopen.

De loopantenne(s) zal je zelf moeten maken, bij genoeg belangstelling kunnen we dit ook samen doen op de VAM avonden bij Radio Club Bunschoten.

De kosten van de kit bedragen E89,- per stuk.

De kit bestaat uit:

  • Amplifier board (mounted and tested)
  • Control board (mounted and tested)
  • 6-pin Female connector for connection of remote control switches
  • Plastic ABS IP55 protected box
  • 3 mounting screws diam. 3.5 mm
  • Load resistor 100 ohms / 2W
  • Short service cable crimped with two RJ45 connectors
  • Spare RJ45 shielded plug connector
  • Spare RJ45 unshielded plug connector

Opgeven en informatie over betaling voor a.s. donderdag 20 juni 2019 bij jan.spierenburg@xs4all.nl